Eksik kalan her dize, başka bir sesin tamamlaması için bırakılmış bir kapıdır.
Eski bir defterin kenarında adını unuttuğum bir mevsim duruyor. Bir yaprak düşüyor, sonra bütün cümleler yer değiştiriyor.
Belki de şiir budur: Bir şeyi tam söylemeden onu kalbin içinde duyurmak. Ve susarken bile bir ışık bırakmak.